foto's: Wiljo Woodi Oosterom

Bijzondere ontwikkeling in Dabbe

Dabbe ligt aan de noordkant van de Senegal River, de grens tussen Mauritanië en Senegal. De meeste huisjes zijn er van leem en takken met een dak van platgeslagen oliedrums. Je waant je er in de prehistorie. Het is er 's zomers vaak boven de 50 graden en de hitte bedreigt continu het leven van mens en dier. Er zijn geen veilig drinkwater, elektriciteit, onderwijs en medische zorg en middelen. Middelen van bestaan kalven af naarmate het zand oprukt. Zeven van de tien kinderen sterven er voor hun 10e levensjaar. Ten noorden van Dabbe ligt de Sahara die met hevige zandstormen al jaren probeert Dabbe en de andere dorpjes langs de rivier te verzwelgen. Velen van de 4000 vriendelijke bewoners, moslims behorende tot de trotse stam van de Peul trekken weg omdat ze in Dabbe geen menswaardige toekomst zien.

Dan gebeurt er iets bijzonders. Een bereisde en wijze imam met veel aanzien in Afrika, ontmoet een Nederlandse vrouw en trouwt met haar. Samen vormen ze de spil van de Stichting "Silent Work". Een Nederlandse instelling die met steun van d.o.b foundation en anderen samen met de bewoners het tij weet te keren en Dabbe aan een menswaardige toekomst helpt. Er wordt zeer intensief en vaak met alle dorpsbewoners overleg gevoerd over wat er moet gebeuren. Er is een watertoren gebouwd. Veilig drinkwater dringt de kindersterfte en vele ziektes inmiddels terug. De kwaliteit van het water is zo goed dat wordt overwogen het te bottelen en te verkopen. Er worden een school en een ziekenhuisje gebouwd en groentetuinen aangelegd waar honderden gezinnen kunnen werken en 3x per jaar een prachtige oogst van het land halen. Men werkt hard, verdient geld en lijdt nauwelijks meer honger.

Dabbe is in een paar jaar tijd veranderd. Langzaamaan worden de lemen optrekjes vervangen door stenen huisjes. Mensen die wegtrokken, keren terug om hun familie te helpen. Mensen uit andere dorpen komen regelmatig op bezoek om te zien hoe men in Dabbe aan de toekomst werkt. De volgende stap voor Dabbe is de aanleg van een boomgaard. Daarmee kan immers de woestijn een halt worden toegeroepen.
Inmiddels is in het naburige dorp Heimadatte een vergelijkbaar project gestart. Men bestudeert de mogelijkheid voor alle dorpjes aan de rivier, bewoond door het volk van de Peul, hetzelfde te doen. Enerzijds om ze van de ondergang te redden. Anderzijds om de verwoestijning, nog dreigender geworden door de klimaatsverandering, definitief een halt toe te roepen.